Ogen sluiten als slapend in de nacht
Niet ongestoord
Steeds gewekt door het geluid
Van harten in miljoenen scherven brekend
De kwetsbaarheid van het mens zijn
Niet kwetsbaar mogen zijn als mens
Niet ongestoord
Steeds gewekt door het geluid
Van harten in miljoenen scherven brekend
De kwetsbaarheid van het mens zijn
Niet kwetsbaar mogen zijn als mens
Maar soms wordt de snaar die gevoelig is geraakt
En heel even lijkt het of
Scheuren langzaam dieper wortelen
Achter de façades loopt het spaak
De machine lijkt geraakt
Dingen haken in elkaar
Maar olie smeert de machine
Een vlek zo groot als de oceaan
Het rad oneindig draaiend laten
Want niemand stopt het in hun naam
En ik heb het nog zó gebeden
Terwijl, ik geloof niet eens in een God
Beelden flitsen voor mijn ogen
Wanneer je denkt nu houdt het op
En heel even lijkt het of
Scheuren langzaam dieper wortelen
Achter de façades loopt het spaak
De machine lijkt geraakt
Dingen haken in elkaar
Maar olie smeert de machine
Een vlek zo groot als de oceaan
Het rad oneindig draaiend laten
Want niemand stopt het in hun naam
En ik heb het nog zó gebeden
Terwijl, ik geloof niet eens in een God
Beelden flitsen voor mijn ogen
Wanneer je denkt nu houdt het op
Dit niet aan ons voorbij laten gaan
En toch blijven staan
Ik kijk om me heen
En aanschouw een schouwspel van toeschouwers
Half onze ogen bedekkend
Een schaamtevolle blik omlaag
Door met het gewone leven
Ik moet niet geven, maar gewoon nemen
Dat is wat ik heb geleerd
En toch blijven staan
Ik kijk om me heen
En aanschouw een schouwspel van toeschouwers
Half onze ogen bedekkend
Een schaamtevolle blik omlaag
Door met het gewone leven
Ik moet niet geven, maar gewoon nemen
Dat is wat ik heb geleerd
